Палеонтологтар Infernogallus jamesi деп аталған динозаврдың бас сүйегін зерттеп, оның жұмсақ жемістерді езуге бейімделгенін анықтады. Бұл қорытынды сүйектің құрылысы мен шайнау бұлшықеттерінің орналасуына сүйенеді.
Зерттеуге Stony Brook университеті, Канаданың Корольдік Онтарио музейі және Солтүстік Дакота геологиялық қызметінің мамандары қатысқан. Ғылыми мақала Nature Communications журналында 10 қазанда жарияланды. Stony Brook университеті оның нәтижесін 28 қазанда түсіндірді.
Ғалымдар компьютерлік томография арқылы бас сүйектің ішкі құрылысын қалпына келтірген. Таңдай сүйектерінің пішіні кейбір бұлшықеттердің бағытын өзгертіп, төменгі жақтың алға және артқа қозғалуына мүмкіндік берген деп есептейді.
Мұндай қозғалыс жұмсақ қоректі ауызда езуге қолайлы. Зерттеушілер оны қазіргі жемісқор тотықұстардың бейімделуімен салыстырған. Демек, қорек туралы тұжырым асқазанда сақталған жемістерден емес, анатомиялық белгілерден жасалған.
Динозаврдың қалдықтары АҚШ-тағы Хелл-Крик геологиялық қабаттарынан табылған. Зерттеуде бас сүйегі түгелге жуық сақталған үлгі мен қаңқаның бір бөлігі қарастырылды.
Авторлар жеміспен қоректенетін динозаврлар өсімдік тұқымдарының таралуына қатысуы мүмкін деген болжам ұсынады. Алайда бұл нақты үлгінің тұқым таратқанын тікелей дәлелдейтін дерек емес.
